woensdag 11 mei 2016

Kom nu maar lieve schat! Ik ben er klaar voor!

Tot hiertoe verliep dat wachten op ons babymeisje wonderwel vrij goed.
Ik had telkens een project af te werken en stelde mezelf op een kinderlijke manier gerust dat ons meisje ook aan het wachten was tot ik met alles klaar was. 

Maar na 3 nachten slechte slaap raakt het gemoed vol en het humeur overprikkeld.
Toen de man des huizes besliste om nog de hele week te gaan werken en dus het huishouden grotendeels aan mij over te laten (tijdens mijn laatste week voor uitgerekende datum!) bleef ik verdacht kalm en als het nodig is staat er een heel korps klaar om mij naar het ziekenhuis te begeleiden...
Aan de schoolpoort zijn de juffen ook elke dag weer benieuwd of het vandaag zover zal zijn.

Tot ik gisteren zonder projectjes viel, nog enkel huishoudelijke taakjes heb en doodop ben...
Nu loop ik hier de hele tijd gek te worden van de rommel die de mannen hier in huis maken.
En ik weet dat het nutteloos is. Maar ik wil hen zo graag achterlaten in een schoon en overzichtelijk huis.

Reservekleren voor de jongens liggen klaar, hun tasje met pyjama en nog meer reserve kledij staan klaar en alle was is gewassen en gestreken. Dat is hier een unieke ervaring!    

En dan mag ze komen!!! Maar buiten de slechte slaap is er nog geen vuiltje aan de lucht... En ik dreig mij een kwaaie, roepende moeder/vrouw te gaan voelen. Plots weet ik weer hoe ik mij op het einde van mijn zwangershap van Filemon voelde...
Ik was toen zo bang dat Nand niet meer van mij ging houden. Maar dat doet hij nog steeds! 

Daarnet na een uitbarsting gaf hij mij weer complimentjes... dat ik de liefste mama ben. En ik zei: "Ben ik lief?" "Ja hoor! Zelfs als je boos bent!" Was het antwoord.
Wat een schat!!!!

En alles komt goed. Maar meisje, laat me alsjeblieft niet nog de hele week op je wachten. Mama is er klaar voor. Misschien nog 1 nachtje me laten uitslapen en dan mag je komen! ❤

MaMarijke