woensdag 7 juni 2017

Een kraan-trui voor mijn kleine werkman


Vijf jaar geleden...
Vandaag werd ik ontslagen uit het ziekenhuis. Het was allemaal heel vlot gegaan. Hij sliep zo rustig. De eerste dag maakte het maakte me zelfs bang... Na vele pogingen om hem wakker te maken liet ik hem gewoon doen. Na een veel te grove poging van een vroedvrouw nam ik het vertrouwen in een andere. Hij teerde nog wat op wat hij meekreeg in mijn buik. Ik liet hem bekomen van de inspanning van de geboorte en staarde zijn prachtige, rustige gezichtje aan. Hij sliep meteen vijf uur aan een stuk tijdens de nacht en groeide van een sterke baby in een prachtige peuter naar een fantstische toffe kleuter. Mijn lachende knuffelbeest, kleine broer van Nand en grote broer van Liv, een perfecte rechterhand van de denkende grote broer. De handelende Mon. Hij doet mijn hart overstromen van liefde. Een kleine maar sterke kerel! Ik was zo bang dat ik na Nand nooit nog iemand zo graag kon zien. En hij overtuigde me dat er zelfs nog plaats was in mijn hart voor nog een kindje.


Nu was hij al snel gek op alles met wielen. Nog maar 10 maand en klein en fijn. Maar zo sterk dat hij zich aan zijn armpjes overal optrok. Zo zat hij al gauw overal op. Op de trap, op een kast, op de hoge glijbaan in de tuin...
Niet te verwonderen dat het kind vandaag ervan droomt om een werkman te worden en met grote bouwwagens rond te mogen rijden.
Hij kan er niet genoeg hebben. En dan stalt hij ze allemaal uit in zijn kamer. Net een echte bouwwerf.

Het fijt dat zijn vader hier al menige verbouwing deed zal er ook wel toe bijdragen.

Dus ik bedacht een trui voor hem, waarbij het lijkt alsof zijn arm de arm van één kraan is. Zo kan hij zelf van kraan spelen.
Jarig zijn in juni wil zeggen dat de kans groot is dat het mooi weer is. Dus zat ik in temperaturen van 30 graden een trui met mouwen te maken...
Maar zonder mouwen had het effect van de kraan niet veel zin. Het is in een dun stofje. Dus kon hij hem tegen de avond aan en vandaag is het ook niet zo warm. Hij kan er nog wel even in. Ook als hij niet jarig is.

               

Het truitje is net als dat van zus Liv een brooklyn sweater uit een naaiboekje van veritas.
De kraan drukte ik met zeefdruk en de details schilderde ik er bovenop.
Het kind was zo gelukkig!
Hij hielp mij tijdens het drukken en koos ook de wagens op zijn kroon. Die ik net als die van Liv naar het patroon en werkwijze van 'Leven met Liv' deed.
Het cijfer maakte ik met lichtgevende flex. Wat ook wel in de smaak viel.



Laat me gerust weten wat je ervan vind. Bij de trui van zus kwamen heel wat mensen een kijkje nemen. Maar bijna geen enkele liet een boodschap achter. Dat maakt een mens nogal onzeker...
Al ben ik er toch heel trots op.
De taart werd gemaakt door mijn zus. Zijn lieve meter.

                 

De traktaties op school maakte ik met de cameo silhouette.

               
Liefs,
Marijke